اجتماعی

روایت فاطمه اشدری از شورای چهارم

روایت فاطمه اشدری از شورای چهارم

در واپسین روزهای سال 95 پای صحبت خانم فاطمه اشدری، عضو شورای اسلامی شهر قزوین نشستیم تا آنچه که در چهارمین دوره شورا گذشته را روایت کند.

نقش و اهمیت شوراهای اسلامی شهر بر کسی پوشیده نیست، ۶ بند از قانون اساسی به موضوع شوراها اختصاص دارد و در اصل ۱۰۳ در حدود اختیارات‏ شورا، استانداران‏، فرمانداران‏، بخشداران‏ و سایر مقامات‏ کشوری‏ که‏ از طرف‏ دولت‏ تعیین‏ می‏‌شوند را ملزم‏ به‏ رعایت‏ تصمیمات‏ آن‌ها می‌کند، لذا از مهم‌ترین عوامل پیشرفت، ترقی و آبادانی هر شهر انتخاب افرادی شایسته و کاردان به عنوان اعضای شورای شهر می‌باشد. در واپسین روزهای سال ۹۵ پای صحبت سرکار خانم فاطمه اشدری، عضو شورای اسلامی شهر قزوین نشستیم تا آنچه که در چهارمین دوره شورا گذشته را روایت کند.

فاطمه اشدری در یک مصاحبه که پیش از نوروز منتشر شد، می‌گوید شورا جای جانماز آب کشیدن نیست، شورای شهر از نگاه شما جای چیست؟
در همان مصاحبه گفتم کاندیداهای شورا، از طیف‌های مختلفی می‌آیند، با احزاب متفاوت و نگاه‌های متفاوت‌تر، ولی مردم به واسطه سیاسی بودن رای اعتماد به آن‌ها نمی‌دهند، مردم به واسطه خدمتگذار بودن به آنها رای می‌دهند، که درد آن‌ها را دریابند و مسائل شهر را بدانند، تجارب خوبی در شهر داشته باشند، همه مردم شهر را به یک چشم ببینند و برایشان فعالیت کنند، اگر فردی از طیف حزبی خاصی آمده و خودش را مدیون افرادی بداند که هم حزب‌اش هستند و دیگران را بیگانه بداند، در حق مردم خیانت کرده است! کسی که رای آورده نماینده اصلح همه مردم می‌شود، مهم‌ترین نقطه‌ای که  در بین افرادی که دارای تفاوت‌های فردی هستند، وحدت ایجاد می‌کند، این است که مردم را ولی نعمت خود بدانند و برای خدمت به آن‌ها سیاسی‌بازی و سیاسی‌کاری را کنار بگذارند؛ اینکه مدعی باشیم که در دین بیشتر از دیگران می‌فهمیم، نشانه دینداری ما نیست، بعضی‌ها فکر می‌کنند می‌توانند در مورد دینداری دیگران رای و نظر بدهند در صورتی که دین هر کسی به خودش مربوط است و خدا است که ما را به بندگی قبول می‌کند یا خیر ولی بندگی کردن جز خدمت خلق چیز دیگری نیست.

شعار تبلیغاتی شما در انتخابات دوره چهارم چه بود و تا چه حد تحقق یافت؟
آنچه که مردم از ما انتظار دارند، صداقت، همدلی، همزبانی و تلاش برای تحقق عدالت اجتماعی است؛ من شعار خاصی نداشتم، مردم هم مرا همینگونه می‌شناختند، با صداقت و پاک بودن در خدمت برایم شعار ارزنده‌ای است.

اوج نقش و جایگاه شورا در بند ۱۰۳ قانون اساسی به تصویر کشیده شده، با این حال، شورا از منظر شما چه جایگاهی دارد؟
با توجه به بندی که اشاره کردید و اوج قدرت را در دست شوراها می‌داند، مردم هم با همین نگاه به نمایندگان خود می‌نگرند و یک فردی که از موقعیت شورا باخبر نیست، متاسفانه بی‌محابا شعارهای بسیاری در حوزه همین بند ۱۰۳ می‌دهد با این مضمون که من می‌خواهم همه مشکلات شما را حل کنم ولی متاسفانه در محیط کار و فضای شورایی این چنین نیست، اما ما خودمان را در همان جایگاه بند ۱۰۳ می‌بینیم، همان نگاهی که مردم ما را می‌بینند.

محدودیت‌هایی که گریبانگیر شورا است، از منظر شما به قانون برمی‌گردد؟
قانون محدودیت‌هایی را در موضوع خودش ایجاد کرده از جمله اینکه آقای نصری و حتی خود آقای عجم این نظر را داشتند که شوراها به موقعیت‌های مدیریت استان و مدیریت دستگاه‌ها ورود پیدا می‌کنند درحالی که باید مصوبات شورا برای شهرداری باشد و نه دستگاه‌های دیگر! ما نباید بنشینیم برای هم مرز ببندیم، در صورتی که ما از بالادست می‌بینیم خیلی از تصمیمات گرفته می‌شود بدون اینکه به محیط شورا احترام بگذارند، من معتقدم با تعامل بسیار خوب و با وحدت بین مدیران شهری، مدیریت استان و دستگاه‌های دیگر، حتی برای ارتقا محیط شهری مرکز استان با دستگاه های دیگر از خارج از استان می‌توانیم رابطه برقرار کنیم.

مشارکت بانوان در شورای چهارم را چگونه دیدید؟
خود بانوان می‌بایست برای امور مربوط به بانوان و خانواده به یک وحدت رویه‌ای برسند، بانوان ما در موقعیت‌های رفاهی، اجتماعی، فرهنگی، ورزشی و مسائلی از این جنس که به مدیریت شهری مربوط می‌شود، محجور مانده‌اند و نسبت به آقایان کمتر به آن‌ها توجه شده است، سلامتی خانواده، فرزندان و همسر همه در گرو این است که اجتماع چه شرایط خوبی را برای بانوان فراهم کند؛ در کل سعی کردیم در مباحثی که برای بانوان در سطح شهر ایجاد می‌شود یک همسونگری با هم داشته باشیم، هرچند که ضرورت دارد، آقایان هم در شورا ما را همراهی کنند، بطور مثال یک روز می‌خواستیم پارک بانوان را افتتاح کنیم، گفتند چرا می‌خواهید بانوان را از آقایان جدا کنید، گفتیم بگذارید ما اولین پارک را ایجاد کنیم، بعد ببینید که بانوان چقدر از این فضا بهره‌ می‌برند و چه قدر رضایت‌مندی آن‌ها را برآورده می‌کند؛ به هرحال در این موضوع ورود کردیم و همان آقایانی که مخالفت می‌کردند موافق طرح شدند، نکته مهم این است که همه نیاز بانوان ما در شهر، به فضای پارکی ختم نمی‌شود، ما در شورایاری‌ها یک یا دو خانم بیشتر نداریم، در صورتی که وقتی می خواهیم به صورت تخصصی به امور شورایاری‌ها و شهر بپردازیم، باید شورایاران تخصصی بانوان هم تشکیل شود، ما موقعی می‌توانیم برای بانوان خوب عمل کنیم که خودشان بیایند و مشارکت داشته باشند.

با توجه به نزدیک شدن شورای چهارم به انتهای دوره خود، مهم‌ترین چالش‌های قزوین را در کدام مسائل می‌بینید؟
یکی از صفت‌هایی که من در طی سه دوره شورا تجربه کردم ، این بود که ما می‌بینیم در یک دوره جدید پس از دوره قبلی، لوایحی که مدیریت شهری ارائه می‌کند همان‌هایی است که در اواخر دوره قبلی آمده است و رای مصوب را نگرفته است؛ مدیریت شهری یک مقدار باید این اصل را رعایت کند که اگر این موضوع در دوره قبلی رای نیاورده، حتما منافع شهر و شهروندان در آن نبوده، مهم‌تر این است که صرف و صلاح شهر بر عهده شهرداری و قبل از آن بر عهده شورا است، این را گفتم برای آنهایی که در آینده به شورا می‌آیند.
من به مدیریت شهری پیشنهاد می‌کنم در دور پنجم شورا، لوایحی که به هر عنوانی آمده و رای اعتماد نگرفته، حداقل تا یک سال به آن بپردازد و سپس با اصلاح موارد خاص مجددا ارائه کند، در بی‌خبری شورای جدید نیاید رای اعتماد بگیرد که مثل پروژه سیمی تریلر ناکارآمد و ناتمام می‌ماند، در دوره قبل، توجیحات و دلایل در خصوص زمین سیمی تریلر آورده شد که نباید این اتفاق بیافتد، دقیقا در ابتدای شورای چهارم، شهرداری مجددا طرح را ارائه داد و رای مصوب را گرفت ولی در انتها به همان دلایلی که شورای سوم رای موافق نداد، نتوانست آن را اجرا کند!

پرونده‌ای که مجددا ارائه می‌شود با اصلاحات و عناوین جدید است؟
خیر، دقیقا همان پرونده است.

یعنی گزارش و دلایل عدم تایید در پرونده قبلی درج نشده است؟
چرا، دقیقا همه دلایل در پرونده موجود است، اما شهرداری می‌تواند لایحه‌اش را بعد از دو ماه ارائه کند، ولی باید تغییرات خواسته شده را اعمال کرده باشد، ما همان موقع توضیح دادیم که درست است این زمین‌ها در تملک شهرداری است، اما شیرابه آن قرار است به باغات دیگران بیاید، ما نمی‌خواهیم فعالیت‌های شهرداری را نقد منفی کنیم، ولی نماینده مردم هستیم، همان قدر که خوبی‌های کار را می‌بینیم و تحسین می‌کنیم، گاهی اوقات برخی از مسائل نیاز به بازنگری و آسیب‌شناسی دارد.

شورای شهر طی ۴ دوره که از عمر آن می‌گذرد تا چه اندازه از نظر کارشناسان تخصصی در موارد مختلف استفاده کرده است؟
ما از اواسط دور سوم به دنبال مشاورین تخصصی هستیم و تا به امروز می‌شود گفت که شورا در این موضوع ناکام مانده است ولی در سال ۹۵ از شورایاران تخصصی، افرادی که در کار فرهنگی متخصص بودند استفاده کردیم. البته در این ۱۴ سالی که ما در شورای شهر هستیم، پروژه‌های فرهنگی، مخصوصا پروژه های عمرانی، دستخوش آسیب‌ها و ناملایماتی قرار می‌گیرند بدین صورت که یا اصلا اجرا نمی‌شوند یا نیمه کاره رها می‌شوند، بطور مثال قرائت‌خانه اندیشه، ما هنوز نتوانستیم آن را سامان بدهیم، زمین چوبیندر هم به همین شکل، یعنی اموری که با حداقل‌های مادی و یک مدیریت خوب قابل رفع هستند.

بنظر شما مشکل از کجا نشات می‌گیرد؟ ناشی از مسائل مالی است یا این موضوع دغدغه‌های اصلی مردم نیستند؟
چرا، این موضوعات دقیقا مورد مطالبه مردم هستند، بچه‌هایی که الان دارند از قرائت‌خانه اندیشه استفاده می‌کنند، دائما از من می‌خواهند که این موضوع را پیگیری کنم. ما بودجه هم در خصوص پروژه‌های کوچک مقیاس تعیین کردیم، اولویت هم تعیین شده؛ اگر شورا سیاست‌گذار است، باید همه این اتفاقات بیافتد، ما دوست داریم که این همدلی و همزبانی در عملیاتی کردن پروژه‌هایی که مورد نیاز شهر است وجود داشته باشد، بطور مثال من بیایم بگویم هادی‌آباد و اسماعیل‌آباد این مشکل را دارند و باید به آن رسیدگی شود، ولی مدیر اجرایی ما شهرداری است، اگر توسط مدیریت اجرایی ما عملیاتی نشود، مثل این می‌ماند که به دکتر مراجعه کنی، پول داشته باشی ولی نتوانی بیماری را درمان کنی. یک مشکل دیگر عدم تامین اعتبار به موقع است، ما دائما در مباحثی که برای پروژه‌های سازمان فرهنگی ورزشی به سراغ آن می‌رویم، به این موضوع برمی‌خوریم که به ما اعتبار ندادند.

بنظر شما به نتیجه نرسیدن این قبیل پروژه‌ها به ضعف در نظارت برنمی‌گردد؟
یک قسمت از کار ما در شورا نظارت است، پروژه ها را بعضا در بررسی زیر ذره‌بین می‌آوریم، خود شهرداری هم ذره‌بین دارد، یعنی مشکل نظارتی هم در این خصوص مطرح نیست، اما ناظرین پروژه، پیمانکاران و مدیران را باید خوب بررسی کنیم، شفاف‌سازی پروژه با تمام مشکلاتی که دارد برای کسانی که دعوتشان می‌کنیم برای سرمایه‌گذاری باید صورت بگیرد، شورای سرمایه‌گذاری ما از زمانی که ایجاد شده در چند پروژه توانسته جلب مشارکت بخش خصوصی را داشته باشد؟ چه تعداد از آن‌ها عملیاتی شده است؟ چقدر زمان، ما برای این پروژه‌ها در شهرداری صرف کردیم؟ چقدر حق جلسه برای جلسات بررسی این موضوعات پرداخت می‌شود؟ آیا این هزینه‌هایی که از لحاظ زمانی و ریالی برای این پروژه‌ها می‌شود توجیه اقتصادی دارد؟

فکر می‌کنید امروز مهم‌ترین خواسته مردم در چه موضوعاتی خلاصه می‌شود؟
مطالبات عمده کسانی که به من مراجعه می‌کنند این است که ما می‌خواهیم هویت اصلی ما برقرار بماند، می‌خواهیم ارزش‌های ما به عنوان یک شهروند قزوینی در شهر خود حفظ شود، مثلا در قزوین، کرد، لر و ترک‌ها را هم داریم، آن‌ها انتظار دارند که حرکت‌ها در قزوین، فقط برای افراد فارس زبان نباشد. مردم نیازهای دیگری هم دارند، شهردار محترم تلاش بسیاری جهت ساخت تقاطع‌های غیر هم‌سطح کرده است، اما آسیب شناسی انجام نشده، باید آسیب‌شناسی می‌شد که این پروژه‌ها قبل، در حین و پس اجرا چه آسیب‌هایی به مردم خواهند رساند و در کل، چقدر حسن داشته است؟! این خیلی مهم است، مردم می‌گویند اگر ما شهر را خالی کنیم، این شهر برای شما با پل‌هایی که تاسیس کردید چه هویتی پیدا می‌کند؟ یا بطور مثال چاله‌هایی که در کوچه‌ها و محله‌ها وجود دارد، اگر افراد پیر و سالخورده ما که به سختی تردد می‌کنند داخل این چاله‌ها بیافتند و مشکلی برایشان ایجاد شود، چه کسی مشکلات درمان آن‌ها را رفع خواهد کرد؟!

در خصوص پروژه شهید انصاری، به شورای عالی شهرسازی اعلام کردیم از زمان این پروژه گذشته و دیگر ارزشی برای اجرا ندارد، با این کار مردم را از خانه، وابستگی و تعلقات اجتماعی آنها جدا می‌کنیم، پاسخ دادند این پروژه در طرح تفصیلی آمده و باید اجرا شود، شهرداری و شورا را وادار کردند تا تملکات اتفاق بیافتد، وقتی تملکات تمام شد شورای شهرسازی اعلام کرد این پروژه نباید اجرا شود. باید پیوست‌ها را قبل، حین و پس اجرا بررسی کنیم، بطور مثال در روی پل خیابان نادری ترافیک ایجاد می‌شود، هنگامی که یک تقاطع ایجاد شد، وجود چراغ راهنمایی، پل را زیر سوال می‌برد، تمام خودروها، در رو و زیر عرشه به یک مسیر می‌روند، فقط قدرت تردد پیاده جهت طی کردن خیابان از وسط آن گرفته شده است. در عین حال، کسبه هم در آن منطقه متضرر شدند، قرار بود که در فاز اول، پلاک‌های مسکونی و تجاری که در مجاورت خیابان هستند و در فاز دوم، قطعه‌های پشت جبهه، برای حداقل دو سال از همه نوع عوارض معاف بشوند، ولی این اتفاق تنها یکسال و برای پلاک‌های مجاور خیابان افتاد.

پل نادری به عنوان اولین تجربه در این خصوص بود، با توجه به آگاهی از عواقب اجرا و نظر به انتقاداتی که به پروژه مطرح شد، در ادامه پروژه‌ای به نام امام رضا کلید خورد، با توجه به این نکته که کسبه آن منطقه وابستگی بیشتری به حضور و تردد خودرو نسبت به خیابانی مثل نادری دارد، ضرورت اجرای این طرح چه بود؟
تنها کسبه نیستند، این وسط بحث باغات مطرح است، من خودم این پروژه را زیر سوال بردم و رای هم ندادم، بعد از پروژه نادری، نسبت به پروژه‌ها خوش بین که نبودم، بدبین هم شدم، علاوه بر تمام این موارد، امامزاده حسین (ع) هویت ما و چهارمین حرم اهل بیت است، اگر این پل‌ها نماد تمدن، فرهنگ و پیشرفت ما هستند، جواب امامزاده حسین(ع) را چه می‌خواهیم بدهیم، درست اتفاقی که در برج تجارت رخ داد، من اینجا پشت این تریبون گفتم وقتی که در کنار آن، دروازه درب کوشک است، این کار را نکنید! درب کوشک محجور مانده است، این در حالی است که به خانه‌های اطراف درب کوشک اجازه نمی‌دهیم ارتفاع داشته باشند، آن وقت مقابلش یک غول بی شاخ و دم درست می‌کنیم و می‌گوییم این با جاذبه‌ای که ایجاد می‌کند باعث می‌شود فضای درب کوشک بیشتر نمایان شود، شاید آه درب کوشک گرفته که برج تجارت ما سامان نمی‌گیرد، آن هم برجی که واحدهایش را شهرداری پیش فروش کرده است، به مردم چه پاسخی می‌خواهیم بدهیم؟

امروز اگر حادثه‌ای مشابه پلاسکو برای برج تجارت رخ دهد، آیا ما امکانات لازم برای اطفا حریق در یک ساختمان بیش از ۲۰ طبقه را داریم؟
یک روزی از آقای حق لطفی، معاون عمرانی وقت، پرسیدیم کدام یک از بلندمرتبه‌های شما مجهز به محل فرود هلی کوپتر می‌باشند؟ پاسخ دادند ما نیاز نداریم، طی ایرادهایی که به این پروژه‌ها گرفتیم خیلی هم ناراحت شدند، ولی من فکر نمی‌کنم در سطح ایران بلندمرتبه‌های ما ایمنی لازم را داشته باشند، حالا مهندسی پلاسکو به نوعی بوده که فرو ریختن آن به بناهای همجوار آن آسیبی نرساند، خدایی نکرده اگر یک روز برج تجارت بخواهد دچار حادثه شود و فرو بریزد، می‌خواهد به کدام طرف خود را تکیه دهد؟
من دائما معماری امروز را نقد می‌کنم که مثل گذشته بنای ارزشمندی از خود به یادگار بگذارند که ۱۰۰ سال دیگر نیاز نباشد آن را تخریب کنیم، مثل سعدالسلطنه وقتی ملتی را برای بازدید می‌بریم، سر تعظیم به معمارانی که آنجا را ساخته‌اند فرود بیاورند، این پل‌ها نمادی از شهر نخواهند بود که باعث افتخار ما در آینده شود.

شما به عنوان یک عضو شورا، مضرات، خطرات و چالش های این کارها را در کنار محاسن آن به خوبی یادآور می‌شوید، اما چرا شمار این قبیل پروژه‌ها رو به افزایش است؟
مدیریت شهری نزدیک به ۲۴ یا ۲۶ پل را با این شرایط تعریف کرده که اگر همه آن‌ها با هم اجرا شود، پروسه کامل آن طی خواهد شد، و اعلام کردند اگر اجرا نشود و یا به صورت مجزا اجرا شوند، همان نقایصی را خواهد داشت که اکنون به آن وارد است، با این توجیه مدیریت شهری پروژه‌ها را انجام می‌دهد و از طرفی اعلام کردند که این پروژه‌ها طرح تفصیلی دارد، من به عنوان یک عضو شورا هیچ وقت طرح تفصیلی این پل‌ها را ندیده‌ام!

تا به حال هیچ طرح تفصیلی در خصوص تقاطع های غیر همسطح ارائه نشده است؟
من تابحال هیچ طرح تفصیلی را نسبت به این طرح‌ها ندیده‌ام که بخواهم بگویم، تنها یک طرح تفصیلی، پروژه شهید انصاری داشت که آن هم پس گرفته شد! آن را شورای عالی شهرسازی کشور زیر سوال برد!

شورای چهارم چقدر دغدغه فرهنگ داشت و در خصوص فرهنگ چه اقداماتی انجام داد؟
یکی از مسائلی که در سال ۹۵ پیشنهاد دادیم این بود که ما باید به مساله مساجد بپردازیم و هویت را به آن‌ها بازگردانیم، خیلی از مسائل که در مساجد انجام می‌شده را احیا کنیم، چه نیازی هست که بیاییم تکایا را کنار خیابان‌ها بزنیم و بچه‌های یک منطقه بدون اینکه بزرگتری بالای سر آن‌ها باشد، بدون اینکه از آداب و آیینی پیروی کنند، بیایند و اتفاقات بدی به همراه آن بیافتد، مسجد خودش هویت بزرگتری دارد، حریم و حرمت دارد، همه مساجد در تمام مناطق منفصل و متصل باید گسترش پیدا کند و تبدیل به یک فرهنگسرا شود.

مقوله فرهنگ از نظر شما صرفا در موضوع مساجد خلاصه می‌شود؟
خیر، در موقعیت هنر، ورزش، در موقعیت ساخت و ساز و مسائلی از این دست، تمامی ساخت و سازهای ما عمرانی است، جنس آن اول باید از نوع فرهنگی باشد، اگر فرهنگی باشد به دین، آداب و رسوم، محله و مردم ما تعلق می‌گیرد.

شفافیت مدیریت شهری در اعلام درآمد و مخارج به شهروندان را چگونه ارزیابی می کنید؟
در حقیقت به ما که شورای شهر هستیم، در تفریق بودجه به آن شفافیت که انتظار داریم گزارش نمی‌دهند، ایرادها را نمی‎توانیم برطرف کنیم و مدیریت شهری هم مدعی است که این بهترین نیروهایی است که من دارم، ولی به نظر من وقتی که شهرداری دانشگاه علمی‌کاربردی دارد، باید تمام الزامات یک مدیر خوب را نیروها داشته باشند، در تفریق بودجه هم هر مورد و مساله‌ای که بعد از بارها تذکر اصلاح نشد، مدیر باید عوض بشود، بالاخره مدیر باید خسارات کم کاری‌ها و ضرر و زیان‌هایی که به شهر و مردم زده را پرداخت کند.

شورای چهارم را چگونه ارزیابی می کنید؟
شورای چهارم از این بهتر می‌توانست باشد.

به ۵ مورد از مهم‌ترین دستاوردهای شورای چهارم از دیدگاه خودتان اشاره می‌کنید؟
هر کدام از ما در کمیسیون‌هایی که فعالیت می‌کردیم، نگاه ویژه‌ای برای خودمان داشتیم و سعی کردیم تعاملات گروه‌های مختلف اجتماعی را با هم و تعاملات فرهنگی و اجتماعی دستگاه‌ها را با شهرداری بیشتر کنیم، از خُردنگری هم باید پرهیز کنیم و به موضوعات فرهنگی در کلیت بپردازیم. همچنین باید در تمامی نواحی منفصل، خانه‌های فرهنگ و فضاهای فرهنگی را تعمیم بدهیم.

در سراسر کشور، منتقدین، شورای شهر را شورای شهرداری می نامند، نظر شما در این‌باره چیست؟
به نظر من شهرداری، شهرداریِ شورای شهر نیست، یک زمانی فکر می‌کردیم شهردار، منتخب شورا است و وابستگی‌های ریشه‌ای و سیاست‌گذاری‌اش متعلق به شورا است، دقیقا عکس این مطلب اتفاق افتاده است و شهرداری مجبور شده در ارتباط با تمامی دستگاه‌های شهری و استانی هم به نوعی تمکین کند؛ در صورتی که شهرداری، شهرداری منتخب شورا برای سیاست‌گذاری‌های شورا شهر است، گاهی اوقات ما پافشاری‌های مدیریت شهری را در مقابل شورای شهر می‌بینیم، شورا وقتی تکلیف می‌کند باید کاری انجام شود، این اتفاق باید بیافتد، در خیلی از موارد هم ما نظارت‌های لازم را انجام می‌دهیم ولی نظارت‌ها، جامه عمل پوشانده نمی‌شود چرا که پروژه های شهرداری فاقد تقویم زمان‌بندی هستند.

قزوین را در افق ۱۴۰۰ چگونه می‌بینید؟
قزوین با تمام فقدان‌هایی که در آینده‌اش اتفاق افتاده و به آن‌ها پرداخته نشده، همچنان می‌درخشد، قزوین در آن چشم‌انداز از لحاظ فرهنگی، اقتصادی و .. می‌درخشد، یعنی چیزی را از دست نمی‌دهد، ما هستیم که فرصت‌ها را برای خدمت کردن به قزوین و قزوینی‌ها از دست می‌دهیم.

با تشکر از فرصتی که در اختیار ما گذاشتید، در پایان درباره اسامی و کلماتی که بیان می گردد پاسخ کوتاه بفرمایید:

شورای چهارم
انشالله که شورای پنجم از شورای چهارم بهتر باشد.

قزوین
شهر قهرمانان، پهلوانان و شهدای ارزنده، همین بگوییم شهر شهیدبابایی کافی است.

شهرداری
محل تعامل جمعی همه مردم، بلدیه سابق.

قرائت خانه اندیشه
اسمش دل ما را به درد می‌آورد، وای به حال مردمی که در انتظار خدماتش هستند.

روز قزوین
بیشتر به بیرونی‌ها پرداخته تا داخلی‌ها، مردم شهر را باید بیشتر در نظر بگیرد.

پروژه امام رضا
زیر سایه امام رضا است.

باغستان سنتی قزوین
همه نشسته‌اند برایش فاتحه می‌خوانند ولی هیچکدام به روحش نمی‌رسد.

پروژه شهید انصاری
هویت محله‌ای خیلی از مردمان ما را به هم ریخته است.

میراث فرهنگی
کاش همه سازمان‌ها با هم تعامل و همدلی داشتند.

سیمی تریلر
نگرانم در دوره پنجم شورا، یک رای بدتر از دوره چهارم بگیرد.

انجمن‌های مردم نهاد
تبلور ملی مردم ما شده است.

پوشش زنده قزوین پرس
کارش را شروع کرده بود و آرزو می‌کردم این کار را ادامه بدهد، چون باعث شده بود اعضای شورای یک مقدار نسبت به حضور، گفته‌ها و اظهارنظرشان حساس‌تر باشند، یک جوری شورا و مجموعه مدیریت شهری را تحت تاثیر جدی خودش قرار داده بود، این یعنی چشم ناظر رسانه‌ای، دوست داشتم ادامه پیدا کند.

البته بعداز یکسری اصلاحات مجددا از سر گرفته شد، فقط جلسات شورا در تلگرام ارسال نمی‌شود و در وبسایت پوشش زنده در دسترس است.

به نظر من در شورا هم مثل جلسات مجلس، خبرنگار باید از اعضا بپرسد که چرا به موضوعی رای دادید، این کمک می‌کند که عضو شورا خودش باشد و تحت تاثیر دیگران قرار نگیرد.

فاطمه اشدری
سعی کردم قبل از هر چیز، خداوند مرا به بندگی‌اش بپذیرد.

شورای پنجم
بنظر می‌رسد گروه‌ها و احزاب با سرلیست‌های خاصی برای خودشان می‌آیند، سیاسی‌تر از همیشه خواهد بود و امیدوارم مردم را به بازی نگیرند.

سعید سرشار
عکس از روابط عمومی شورا


banner
َقزوین لینک
َپوشش زنده قزوین پرس
َشهروند خبرنگار
عضویت در قزوین پرس
حسین رحمانی
قاصدک24
مجله آنلاین گردشگری قزوین
چاپخانه آنلاین، سرویس آنلاین چاپ کتاب
موزه مردم شناسی حمام قجر
اینستاگرام قزوین پرس کانال تلگرام قزوین پرس آپارات قزوین پرس اپلیکیشن قزوین پرس